خانه ابری/نیما یوشیج

خانه ام ابری است

یکسره روی زمین ابری است با آن .

از فراز گردنه ، خرد و خراب و مست

باد می پیچد .

یکسره دنیا خراب از اوست.

وحواس من .

آی نی زن ، که تو را آوای نی برده است دور از ره کجایی؟

خانه ام ابری ست اما

ابر بارانش گرفته است.

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم ،

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره.

و همه دنیا خراب خرد از باد است،

و به ره ، نی زن که دایم می نوازد نی، در این دنیای ابر اندود

راه خود را دارد اندر پیش.

نیما یوشیج-1331


نهننگ یا موج/مفتون امینی


کدام آخر سر قهرمان این دریاست

نهنگ؟

آنکه بیک دم تکاندن آرام

بکام محو کشد کاروان قایق را

و با پراندن سر سوی راست یا چپ خویش

دویست ماهی را یک دهن فرو بلعد

و یا که موج؟

همان سر کشیده پر شور

که مشتکوب کند هر چه کشتی گمراه

و تف زند به رخ هر چه بندر مغرور

نهنگ یا موج؟

جواب تجربه اینست :

نهنگ

چرا که موج اگر بادی از برون نوزد

فناست تا چه رسد اینکه قهرمان باشد....


بهار در تنگنا/سیاوش کسرائی

بر کرده ام سر
از رخنه ای در سینه سنگ
آری بهارم من ، در این تنگ.

تنها اگر باد
تنها اگر ابری و باران
تنها اگر خورشید بود ، این گل نمی رست.
زین تنگنا ، راه رهانیدن نمی جست.

ای سایه ابر
ای دامن باد
ای تیغ خورشید
ای جام باران!
این گل نمی بود
گلدانه را گر شوق گل گشتن نبودی
در گریبان