.

شبیه آلبومی کهنه و غبار گرفته
برای دیده شدن گرد انتظار گرفته

کبود چون جسدی کُنج سردخانه ی متروک
کِدر ، شبیه به یک شیشه ی بخار گرفته

نشسته ام تک و تنها در انزوای اتاقی
بدون پنجره ، تاریک ، تنگ و تار گرفته

اتاق ِ دِنج و نموری پُر از اجنه ی پنهان
که چار سمتِ مرا مثل یک حصار گرفته

و من به هیأت خفاش ها معلق و خاموش
در این اتاق ِ سیاهی که شکل غار گرفته

چنان عبوس چنان تلخم از درون که شبیهم
به قهوه ی سردی ، طعم زهر مار گرفته

و یا مشابه مرتاضهای هندی ام انگار
که از عذاب ، تنم حال احتضار گرفته

اتاق ، گور من است امشب ای خدا چه بگویم
از این مزار ِ به خود اسم مستعار گرفته؟

میان بی خبری دست و پا زدم من و گفتند
که باز ، پیرهن قاصدک به خار گرفته!

و آذرخش به تاراج شرم ِ گل شده مغرور
و آتش از چمن آلاله ، بی شمار گرفته

و موریانه ی آفت به مغز ساقه رسیده
و بادِ هرزه ، مُخ شاخه را به کار گرفته!

دلم از اینهمه اندوه ، مثل بغض ، شکسته
دلم از این همه اخبار ناگوار گرفته