سیمرغکِ دروغ

شیرانه سهم خویش چو از فتح قاف یافت

بر کند ز رخ نقاب و

بدل شد به « دال سر»

از بیدلان تشنه ی پرواز ،کند سر

برچید از یکایک مرغان ، بال و پر

با این خیال خام که هرگز،

دیگر نرست خواهد ،

زیبا پر ی به پیکر پرواز!

*

جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر)

 

 

 

پنج‌شنبه 31 اردیبهشت‌ماه سال 1394 ساعت 12:15 ق.ظ

نظرات 5 + ارسال نظر

راثی پور پنج‌شنبه 7 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 12:08 ق.ظ

سلام استاد



فریاد از بلاهت مرغان که
دال را

نشناختند باز
ز سیمرغ

توکل یکشنبه 10 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 04:33 ب.ظ

سلام

حالا که بنا بر بداهه گوئی هست این تکه هم پیشکش شما

عین بلاهت اینکه بجای توان خویش
بندی امید خام به چیزی که خالقش
جز وهم تنبلت نیست

ج.مرزوقی یکشنبه 24 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 01:20 ق.ظ

درود به استادان بزرگوار.ممنون از اشما.



بلاهت را ملامت ار توان کرد

بلاهت آفرین را پس چه باید ؟!

ج.مرزوقی یکشنبه 24 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 01:29 ق.ظ

درود به استادان بزرگوار.ممنون از شما



بلاهت را ملامت ار توان کرد

بلاهت آفرین را پس چه باید ؟!

سینا مقصود لو دوشنبه 25 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 11:21 ق.ظ

سلام

همه تقلبی شدن
سیمرغم روش